KNNV Uitgeverij

Vloeiweidensystemen stempelen het Nederlandse landschap. Eeuwenlang hebben de boeren hun graslanden bevloeid met beekwater om de opbrengst te vergroten. Pas toen de kunstmest zijn intrede deed, kwam er een eind aan de praktijk van het bevloeien. Het water moest voortaan juist van het landaf, in plaats van erop, want de kostbare kunstmest mocht niet wegspoelen. Maar tot diep in de negentiende eeuw wilden de boeren juist wel water over hun grasland laten stromen. Enkelen hebben dat zelfs tot in de vorige eeuw volgehouden. Zij zorgden voor ingenieuze bevloeiingssystemen, waarmee ze grond- en oppervlaktewater naar zo veel mogelijk plekken stuurden. Zo probeerden ze hun weidegronden vorstvrij te houden en tegelijk op een natuurlijke manier te bemesten met slib of humus. De opbrengst op bevloeide gronden was overduidelijk hoger.

G.J. Baaijens, E. Brinckmann, P.L. Dauvellier en P.C. van der Molen beschrijven in vogelvlucht vloeiweidenstelsels in Nederland en in onze buurlanden. Zij doorkruisen de zandgronden van Hoog-Nederland en overal vinden zij eeuwenoude bevloeiingssystemen. Met een veldwijzer kan iedereen op zoek naar restanten van deze vloeiweidenstelsels.